Ο Nigel Farage ξαναχτυπά
http://www.youtube.com/watch?v=7tQ1ylp_qYc
Δευτέρα 29 Νοεμβρίου 2010
Τρίτη 23 Νοεμβρίου 2010
Gaming year 2009-2010
Μιας και σήμερα δεν έχω πολύ δουλειά να κάνω, λέω να γράψω ένα postάκι για τα καλύτερα videogames που έπαιξα την gaming περίοδο 2009-2010. Το ξέρω ότι έχουν γίνει 1000άδες αναρτήσεις σαν και αυτή σε διάφορα blogs αλλά καμία δεν ήταν στο pprpower και καμία δεν ήταν από τον frontman που ως γνωστόν πηδάει σε όλα τα games! Στο κάτω κάτω δε διεκδικώ και κανένα Oscar πρωτοτυπίας. Τονίζω ότι τα παιχνίδια που θα παρουσιάσω είναι τα καλύτερα παιχνίδια που έπαιξα ΕΓΩ τη συγκεκριμένη περίοδο, χωρίς να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν άλλα καλύτερα που μου διέφυγαν (αν και το βρίσκω δύσκολο).
Έχουμε και λέμε:
Fallout 3 και Fallout New Vegas (PS3):
Το Fallout 3 ξεκίνησα να το παίζω πέρυσι κατόπιν παρότρυνσης του game master Salim ο οποίος όμως δεν έχει παίξει ακόμα το παιχνίδι. Στην αρχή ψιλοχαλάστηκα με το περίεργο gameplay αλλά σύντομα μπήκα στο νόημα και γαμωκόλλησα τόσο πολύ που έβλεπα για καιρό στον ύπνο μου super mutants και feral ghouls. Απίστευτο σενάριο σε ένα εναλλακτικό κόσμο ο οποίος έχει καταστραφεί από πυρηνικό ολοκαύτωμα. Άπειρα side quests με εξίσου γαμάτα σενάρια για το καθένα και φυσικά άπειρες επιλογές και δυνατότητες για το πώς θα διαμορφώσετε το χαρακτήρα αλλά και το ίδιο το σενάριο του παιχνιδιού! Πολλές φορές έμεινα μαλάκας με τη γαματοσύνη του σεναρίου, ενώ το feeling του παιχνιδιού με τη swing, soul και blues μουσική σε συνδυασμό με το post apocalyptic περιβάλλον και τις τρομακτικές σκοτεινές στοές το κάνει μοναδικό στο είδος των RPG. Μόλις τελείωσα το Fallout 3, πήγα και αγόρασα την extended έκδοση με τα add-ons τα οποία προσθέτουν το διπλάσιο χρόνο παιχνιδιού από ότι ήταν το αρχικό. Ωστόσο δε μπήκα στη διαδικασία να τα παίξω γιατί κουράστηκα. Ενδεικτικά σας λέω ότι ο ξάδερφος μου, έπαιζε τα add-ons του Fallout 3 για πάνω από ένα χρόνο και δε μπόρεσε να ανακαλύψει ούτε το 40% του χάρτη. Anyway, πριν από δύο μήνες κυκλοφόρησε και το Fallout New Vegas. Πρόκειται για το ίδιο ακριβώς παιχνίδι όσον αφορά τη μηχανή γραφικών και το gameplay αλλά με ένα τελείως καινούργιο σενάριο το οποίο δε συνδέεται πουθενά με το Fallout 3 αλλά με τα παλαιότερα Fallouts 1 & 2. Το παιχνίδι το παίζω εδώ και 3 εβδομάδες και από ότι φαίνεται έχω ακόμα πολύ ψωμί μέχρι να το τελειώσω. Είναι αρκετά μεγαλύτερο σε διάρκεια από το Fallout 3 (χωρίς τα add-ons) και έχει περισσότερα side-quests. Μεγάλο πρόβλημα με το FNV είναι ότι είναι τίγκα στα bugs! Οι αλληλεπιδράσεις των ενεργειών που μπορείς να κάνεις στο παιχνίδι είναι τόσες πολλές που κάνανε το παιχνίδι υπερβολικά περίπλοκο στο development με αποτέλεσμα να κυκλοφορήσει με ένα σκασμό ελαττώματα. Έχει χρειαστεί να σηκωθώ από τον καναπέ μου για να κάνω hard reset τη κονσόλα πάνω από 15 φορές μέχρι τώρα και έχω σπαστεί πολύ άσχημα, ενώ έχω βρει στο internet περιστατικά από άλλους που το παιχνίδι δεν τους αφήνει να προχωρήσουν τη πορεία του βασικού σεναρίου γιατί κάποια επιλογή που κάνανε σε κάποιο σημείο του παιχνιδιού κάνει το σύστημα να κρασάρει σε ένα άλλο σημείο του παιχνιδιού! Οπότε έχω μπει στη διαδικασία να κοιτάω κάθε φορά που αρχίζω ένα quest ποια είναι τα bugs του quest αυτού ώστε να μη πάθω κάτι παρόμοιο και τραβάω τις βυζοτριχίδες μου. Ωστόσο παραμένει ένα θαυμάσιο παιχνίδι όπως και το Fallout 3 το οποίο θεωρώ τεράστιο mast για έναν gamer.
Mass Effect 1 & 2 (Windows 7 OS):
ΚΑΙ ΓΑΜΩ ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ! Σε ένα μέλλον όπου η ανθρωπότητα έχει έρθει σε επαφή με εξωγήινη ζωή και τεχνολογία, η γαλαξιακή κυβέρνηση απειλείται από τον Turian τρομοκράτη Sarren Artenius. Ο παίχτης καλείται να σταματήσει τον τρομοκράτη στο ρόλο του γήινου commander Shepard μέσα σε ένα κλίμα ρατσισμού που αντιμετωπίζει το ανθρώπινο είδος από τα άλλα εξωγήινα είδη του γαλαξία. OK! Το σενάριο ακούγεται τέρμα αμερικάνικο! Τρομοκράτες, γαλαξιακές κυβερνήσεις και πλαστικά σκατά! ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ!!! Και αυτό το παιχνίδι δίνει στον παίχτη τη δυνατότητα να κάνει επιλογές που θα επηρεάσουν τη δομή του σεναρίου σε βαθμό που οι δυνατοί συνδυασμοί ανυπολόγιστοι. Υπάρχει και εδώ, όπως και στο Fallout, η λογική του καλού και του κακού “κάρμα”. Μπορείς να επιλέξεις να είσαι ο καλός American soldier ή ο “renegade commando who gets the job done”! Μπορείς με τις επιλογές σου να προωθείς τα συμφέροντα της ανθρωπότητας ή τα συμφέροντα της γαλαξιακής κυβέρνησης που κοιτάει με μισό μάτι την ανθρωπότητα όπως και άλλες κατώτερες φυλές. Θα μπορούσα να γράψω 5 σελίδες για το τι μπορείς να κάνεις στο παιχνίδι. Όπως και να έχει το σενάριο του παιχνιδιού γρήγορα κάνει μια τεράστια “κωλοτούμπα” και αποδεικνύεται ότι η ιστορία με τον τρομοκράτη Sarren Artenius είναι μία πρόφαση για μια πολύ μεγαλύτερη απειλή. Μια ιστορία τόσο πρωτότυπη που παρόμοια της δεν έχω δει σε κανένα έργο επιστημονικής φαντασίας. Με το τέλος του Mass Effect 1 η ιστορία συνεχίζεται με το ακόμα καλύτερο Mass Effect 2. Όμως επειδή η ιστορία, έτσι όπως εξελίχθηκε στο ME1 δε μπορεί να είναι ακριβώς η ίδια για κάθε παίχτη, πρέπει να κάνετε import το save file από το MS1 στο MS2. Και τα δύο παιχνίδια πλαισιώνονται από πλήθος downloadable contents ή αλλιώς add-ons τα οποία εννοείται ότι έπαιξα επίσης και που επηρεάζουν και αυτά με τη σειρά τους την έκβαση της κεντρικής ιστορίας.
Dragon Age Origins & Awakening (Windows 7 OS):
Πρόκειται για τη middle earth εκδοχή του Mass Effect. Εξαιρετικό RPG, πάλι με πλήθος δυνατών επιλογών που επηρεάζουν την έκβαση της ιστορίας. Το σύστημα μάχης είναι τέλειο αφού υπάρχει η δυνατότητα να παγώσεις το χρόνο και να δώσεις εντολές στους χαρακτήρες που χειρίζεσαι (μέχρι τέσσερις) ή να ορίσεις αλγοριθμικά τις ενέργειες τους ώστε να τις κάνουν αυτόματα. Πανέξυπνο! H ιστορία του παιχνιδιού ξεκινάει με διαφορετικό τρόπο για τον κάθε παίχτη ανάλογα με το χαρακτήρα που έχει φτιάξει. Ωστόσο το κεντρικό σενάριο έχει να κάνει με την εξουδετέρωση ενός αρχιδαίμονα ο οποίος ελέγχει μια φυλή δαιμονικών πλασμάτων που λέγονται Darkspawns. Στο κόσμο του παιχνιδιού έρχεσαι αντιμέτωπος με πλήθος τεράτων και άλλων τολκινικών πλασμάτων όπως νάνοι, ξωτικά κλπ. Με το τέλος του Dragon Age Origins έρχεται το expansion Awakening στο οποίο μπορείτε να κάνετε import το save file σας όπως ακριβώς και με το Mass Effect. Υπάρχουν και εδώ τα πλούσια downloadable contents τα οποία παίζουν σημαντικό ρόλο στην ιστορία.
Metal Gear Solid 4 Guns of the Patriots (PS3):
Δεν έχω να πω πολλά για τη πιο επιτυχημένη tactical-espionage σειρά παιχνιδιών. Μετά από τα Metal Gears 1, 2, 3 και των λοιπών περιφερειακών, περίμενα 3 χρόνια για να βγει το παιχνίδι, να τελειώσω το στρατό, να αποκτήσω PS3 και να το παίξω. Άξιζε την προσμονή και με το παραπάνω. Το σενάριο (ολόκληρης της σειράς) είναι τόσο παρανοϊκό όσο και το αρρωστημένο μυαλό του Ιάπωνα δημιουργού του. Στο τέλος του MGS4, είχα μείνει με το στόμα ανοιχτό για περίπου ένα τέταρτο με το πώς κατέληξε η ιστορία.
God of War III (PS3):
Όπως και με τα παλιά Metal Gear Solid , είχα κάψει πολλά εγκεφαλικά κύτταρα με τα GoW 1 & 2. Οπότε έπρεπε να παίξω και το τελευταίο το οποίο είχα στα χέρια μου πριν κυκλοφορήσει στην Ελλάδα! Το πιο υπερπαραγωγικό παιχνίδι που έχω παίξει ποτέ! Με επικές μουσικές, θεούς, τιτάνες, πουτάνες, μυθικά τέρατα, σλασίδια, μπουνίδια, σπλατεριά, γκοριά και ατελείωτη δράση σε βαθμό εθισμού (no comments)! Ωστόσο από τα τρία GoW θεωρώ πως το πιο ολοκληρωμένο ήταν το 2ο της σειράς. Το τελευταίο ήταν οπωσδήποτε γαμάτο παιχνίδι αλλά ήταν ελαφρώς μονότονο και το τέλος του, το οποίο ταυτίζεται και με το τέλος της τριλογίας, είναι τουλάχιστον απογοητευτικό.
Batman: Arkham Asylum:
Το παιχνίδι αυτό το αγόρασα σχεδόν τυχαία. Δεν περίμενα να με εντυπωσιάσει καθόλου αφού ποτέ δε γούσταρα τους υπερήρωες των comics. Κι όμως, εκτός του το ότι το παιχνίδι έχει φοβερά ανατριχιαστική ατμόσφαιρα έχει και τεράστιο ενδιαφέρον αφού στην ουσία υπάρχουν τρεις διαφορετικοί τύποι παιξίματος αναλόγως της περίσταση. Υπάρχουν στιγμές που ο Batman πρέπει να περάσει απαρατήρητος από πλήθος χαζών οπλισμένων “thugs”. Άλλες φορές καλείται να λύσει κάποιον γρίφο που του έχει βάλει ο απόλυτα εκνευριστικός Edward Nigma. Άλλες φορές απλά πρέπει να σπάσει τα κεφάλια των ηλιθίων “thugs” με ένα απίστευτο gameplay το οποίο βασίζεται στο σωστό timing που χτυπάτε τα κουμπιά και το οποίο μόλις μάθετε καλά, θα θέλετε να δείρετε και τη γυναίκα σας!
StarCraft 2 (Windows 7 OS):
Το πρώτο trailer για αυτό το παιχνίδι το είδαμε πριν 4 χρόνια για να κυκλοφορήσει μόλις πριν από 3 μήνες. Εννοείται λοιπόν ότι ξόδεψα λεφτά από το υστέρημά μου για να το αγοράσω και να τελειώσω το campaign του σε 3 μερούλες. Ενδιαφέρουσα ιστοριούλα αλλά σίγουρα η συγκεκριμένη εταιρία μπορεί και καλύτερα. Βέβαια η ιστορία θα συνεχιστεί με άλλα δύο expansions τα οποία θα κυκλοφορήσουν του αγίου πούτσου ανήμερα αλλά μέχρι τότε θα το έχουμε ξεχάσει. Όλη η ουσία του StarCraft βρίσκεται στο battlenet, το οποίο έχει πάρει διαστάσεις θρησκείας για το συγκεκριμένο παιχνίδι. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι στο 70% των παρτίδων που έχω παίξει στο Battlenet, έχω σοδομιστεί βάναυσα! Αυτοί όμως είναι κατεστραμμένοι! Δεν έχουν ζωή! [sarcasm]. Anyway πολλοί υποστηρίζουν ότι το StarCraft 1 ήταν το καλύτερο RT-Strategy μέχρι να βγει το StarCraft 2. Εγώ ωστόσο διαφωνώ κάθετα αφού δε νομίζω ότι μπορεί να υπάρξει παιχνίδι στρατηγικής που να μπορεί να ξεπεράσει τα παιχνίδια της σειράς Total War. (ΑΚΟΥΤΕ ΜΙΚΡΟΙ ΤΑΠΕΙΝΟΙ ΑΨΥΧΟΙ ΚΟΡΕΑΤΕΣ?? ΣΤΟ MEDIEVAL ΣΑΣ ΠΗΔΑΩ!!!)
Uncharted 1 & 2 (PS3):
Πάρτε το Broken Sword και μετατρέψτε το σε ένα third person shooter με ατελείωτο πιστολίδι, πολύ τρέξιμο και ακροβατικά άλματα από μισογκρεμισμένες ταράτσες και τρένα που εκρήγνυνται! Πολύ όμορφα παιχνίδια και τα 2! Στο σενάριο και των δύο παιχνιδιών, ο τυχοδιώκτης Nathan Drake ψάχνει να βρει ένα χαμένο θησαυρό (διαφορετικό σε κάθε παιχνίδι). Στην αναζήτησή του βρίσκεται αντιμέτωπος με Σομαλούς πειρατές, Γιουγκοσλάβους μισθοφόρους, αρχαιοκάπηλους, ζόμπι και μεταλλαγμένους σπηλαιανθρώπους. Το Uncharted 2 έχει και πολύ ενδιαφέρον multiplayer στο οποίο σας πηδάω!
Αυτά είναι τα παιχνίδια τα οποία ευχαριστήθηκα περισσότερο τη περίοδο 2009-2010. Ωστόσο δεν είναι τα μοναδικά με τα οποία έβγαλα τα μάτια μου. Άλλα παιχνίδια τα οποία έπαιξα αλλά δε μου έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση είτε γιατί τα γνώριζα ήδη είτε γιατί δε με άρεσαν, είναι τα παρακάτω:
Overlord (PS3): Ψιλομπούρδα.
Kill Zone 2 (PS3): Πολύ καλό! Εξαιρετικά γραφικά!
Resistance 2 (PS3): Μέτριο.
Crisis (Windows 7 OS): Τέλεια γραφικά! Πολύ βαρύ για το σύστημα.
Star Wars Force Unleashed (PS3): Πολύ καλό!
Left 4 Dead 2 (Windows 7 OS): Για πολύ παπαρίλα!
Final Fantasy ΧΙΙΙ (PS3): Απογοήτευση.
Sid Meier’s Civilization Revolutions (PS3): Μεγάλη μαλακία!
Sid Meier’s Civilization 5 (Windows 7 OS): Εξαιρετικό αλλά τυπικό.
Medieval 2 Total War (Windows 7 OS): THE KING!!!
Red Faction Guerilla (PS3): Ψιλομπούρδα. Βαρέθηκα και το παράτησα.
Infamous (PS3): Το ίδιο με το από πάνω.
Devil may Cry 4 (PS3): Κοτσάνα!
Tekken 6 (PS3): Κλασσικό Tekken.
Burnout 2 (PS3): Αδιάφορο. Το παράτησα.
Υ.Γ: Κάποτε, πριν 5-6 χρόνια, όταν δούλευα για λίγο καιρό στο ΙΚΕΑ θυμάμαι έναν τύπο στρουμπουλό με χοντρά γυαλιά και μακριά μαλλιά, ο οποίος ήταν πολύ ήσυχος. Μια μέρα λοιπόν λίγο πριν τις 10 η ώρα το βράδυ όπου ήταν και η ώρα που σχολάγαμε, τον είδα να κοιτάει το ρολόι του και να λέει: “Επιτέλους σχολάμε! Πάω σπίτι να ακούσω Creator!”
Τον λυπήθηκα τόσο πολύ που σχεδόν τον μίσησα για το πόσο αξιοθρήνητος μου φάνηκε..
Πλέον είμαι σίγουρος ότι είμαι σε πολύ χειρότερη κατάσταση αξιοθρηνητότητας….
Έχουμε και λέμε:
Fallout 3 και Fallout New Vegas (PS3):
Το Fallout 3 ξεκίνησα να το παίζω πέρυσι κατόπιν παρότρυνσης του game master Salim ο οποίος όμως δεν έχει παίξει ακόμα το παιχνίδι. Στην αρχή ψιλοχαλάστηκα με το περίεργο gameplay αλλά σύντομα μπήκα στο νόημα και γαμωκόλλησα τόσο πολύ που έβλεπα για καιρό στον ύπνο μου super mutants και feral ghouls. Απίστευτο σενάριο σε ένα εναλλακτικό κόσμο ο οποίος έχει καταστραφεί από πυρηνικό ολοκαύτωμα. Άπειρα side quests με εξίσου γαμάτα σενάρια για το καθένα και φυσικά άπειρες επιλογές και δυνατότητες για το πώς θα διαμορφώσετε το χαρακτήρα αλλά και το ίδιο το σενάριο του παιχνιδιού! Πολλές φορές έμεινα μαλάκας με τη γαματοσύνη του σεναρίου, ενώ το feeling του παιχνιδιού με τη swing, soul και blues μουσική σε συνδυασμό με το post apocalyptic περιβάλλον και τις τρομακτικές σκοτεινές στοές το κάνει μοναδικό στο είδος των RPG. Μόλις τελείωσα το Fallout 3, πήγα και αγόρασα την extended έκδοση με τα add-ons τα οποία προσθέτουν το διπλάσιο χρόνο παιχνιδιού από ότι ήταν το αρχικό. Ωστόσο δε μπήκα στη διαδικασία να τα παίξω γιατί κουράστηκα. Ενδεικτικά σας λέω ότι ο ξάδερφος μου, έπαιζε τα add-ons του Fallout 3 για πάνω από ένα χρόνο και δε μπόρεσε να ανακαλύψει ούτε το 40% του χάρτη. Anyway, πριν από δύο μήνες κυκλοφόρησε και το Fallout New Vegas. Πρόκειται για το ίδιο ακριβώς παιχνίδι όσον αφορά τη μηχανή γραφικών και το gameplay αλλά με ένα τελείως καινούργιο σενάριο το οποίο δε συνδέεται πουθενά με το Fallout 3 αλλά με τα παλαιότερα Fallouts 1 & 2. Το παιχνίδι το παίζω εδώ και 3 εβδομάδες και από ότι φαίνεται έχω ακόμα πολύ ψωμί μέχρι να το τελειώσω. Είναι αρκετά μεγαλύτερο σε διάρκεια από το Fallout 3 (χωρίς τα add-ons) και έχει περισσότερα side-quests. Μεγάλο πρόβλημα με το FNV είναι ότι είναι τίγκα στα bugs! Οι αλληλεπιδράσεις των ενεργειών που μπορείς να κάνεις στο παιχνίδι είναι τόσες πολλές που κάνανε το παιχνίδι υπερβολικά περίπλοκο στο development με αποτέλεσμα να κυκλοφορήσει με ένα σκασμό ελαττώματα. Έχει χρειαστεί να σηκωθώ από τον καναπέ μου για να κάνω hard reset τη κονσόλα πάνω από 15 φορές μέχρι τώρα και έχω σπαστεί πολύ άσχημα, ενώ έχω βρει στο internet περιστατικά από άλλους που το παιχνίδι δεν τους αφήνει να προχωρήσουν τη πορεία του βασικού σεναρίου γιατί κάποια επιλογή που κάνανε σε κάποιο σημείο του παιχνιδιού κάνει το σύστημα να κρασάρει σε ένα άλλο σημείο του παιχνιδιού! Οπότε έχω μπει στη διαδικασία να κοιτάω κάθε φορά που αρχίζω ένα quest ποια είναι τα bugs του quest αυτού ώστε να μη πάθω κάτι παρόμοιο και τραβάω τις βυζοτριχίδες μου. Ωστόσο παραμένει ένα θαυμάσιο παιχνίδι όπως και το Fallout 3 το οποίο θεωρώ τεράστιο mast για έναν gamer.
Mass Effect 1 & 2 (Windows 7 OS):
ΚΑΙ ΓΑΜΩ ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ! Σε ένα μέλλον όπου η ανθρωπότητα έχει έρθει σε επαφή με εξωγήινη ζωή και τεχνολογία, η γαλαξιακή κυβέρνηση απειλείται από τον Turian τρομοκράτη Sarren Artenius. Ο παίχτης καλείται να σταματήσει τον τρομοκράτη στο ρόλο του γήινου commander Shepard μέσα σε ένα κλίμα ρατσισμού που αντιμετωπίζει το ανθρώπινο είδος από τα άλλα εξωγήινα είδη του γαλαξία. OK! Το σενάριο ακούγεται τέρμα αμερικάνικο! Τρομοκράτες, γαλαξιακές κυβερνήσεις και πλαστικά σκατά! ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ!!! Και αυτό το παιχνίδι δίνει στον παίχτη τη δυνατότητα να κάνει επιλογές που θα επηρεάσουν τη δομή του σεναρίου σε βαθμό που οι δυνατοί συνδυασμοί ανυπολόγιστοι. Υπάρχει και εδώ, όπως και στο Fallout, η λογική του καλού και του κακού “κάρμα”. Μπορείς να επιλέξεις να είσαι ο καλός American soldier ή ο “renegade commando who gets the job done”! Μπορείς με τις επιλογές σου να προωθείς τα συμφέροντα της ανθρωπότητας ή τα συμφέροντα της γαλαξιακής κυβέρνησης που κοιτάει με μισό μάτι την ανθρωπότητα όπως και άλλες κατώτερες φυλές. Θα μπορούσα να γράψω 5 σελίδες για το τι μπορείς να κάνεις στο παιχνίδι. Όπως και να έχει το σενάριο του παιχνιδιού γρήγορα κάνει μια τεράστια “κωλοτούμπα” και αποδεικνύεται ότι η ιστορία με τον τρομοκράτη Sarren Artenius είναι μία πρόφαση για μια πολύ μεγαλύτερη απειλή. Μια ιστορία τόσο πρωτότυπη που παρόμοια της δεν έχω δει σε κανένα έργο επιστημονικής φαντασίας. Με το τέλος του Mass Effect 1 η ιστορία συνεχίζεται με το ακόμα καλύτερο Mass Effect 2. Όμως επειδή η ιστορία, έτσι όπως εξελίχθηκε στο ME1 δε μπορεί να είναι ακριβώς η ίδια για κάθε παίχτη, πρέπει να κάνετε import το save file από το MS1 στο MS2. Και τα δύο παιχνίδια πλαισιώνονται από πλήθος downloadable contents ή αλλιώς add-ons τα οποία εννοείται ότι έπαιξα επίσης και που επηρεάζουν και αυτά με τη σειρά τους την έκβαση της κεντρικής ιστορίας.
Dragon Age Origins & Awakening (Windows 7 OS):
Πρόκειται για τη middle earth εκδοχή του Mass Effect. Εξαιρετικό RPG, πάλι με πλήθος δυνατών επιλογών που επηρεάζουν την έκβαση της ιστορίας. Το σύστημα μάχης είναι τέλειο αφού υπάρχει η δυνατότητα να παγώσεις το χρόνο και να δώσεις εντολές στους χαρακτήρες που χειρίζεσαι (μέχρι τέσσερις) ή να ορίσεις αλγοριθμικά τις ενέργειες τους ώστε να τις κάνουν αυτόματα. Πανέξυπνο! H ιστορία του παιχνιδιού ξεκινάει με διαφορετικό τρόπο για τον κάθε παίχτη ανάλογα με το χαρακτήρα που έχει φτιάξει. Ωστόσο το κεντρικό σενάριο έχει να κάνει με την εξουδετέρωση ενός αρχιδαίμονα ο οποίος ελέγχει μια φυλή δαιμονικών πλασμάτων που λέγονται Darkspawns. Στο κόσμο του παιχνιδιού έρχεσαι αντιμέτωπος με πλήθος τεράτων και άλλων τολκινικών πλασμάτων όπως νάνοι, ξωτικά κλπ. Με το τέλος του Dragon Age Origins έρχεται το expansion Awakening στο οποίο μπορείτε να κάνετε import το save file σας όπως ακριβώς και με το Mass Effect. Υπάρχουν και εδώ τα πλούσια downloadable contents τα οποία παίζουν σημαντικό ρόλο στην ιστορία.
Metal Gear Solid 4 Guns of the Patriots (PS3):
Δεν έχω να πω πολλά για τη πιο επιτυχημένη tactical-espionage σειρά παιχνιδιών. Μετά από τα Metal Gears 1, 2, 3 και των λοιπών περιφερειακών, περίμενα 3 χρόνια για να βγει το παιχνίδι, να τελειώσω το στρατό, να αποκτήσω PS3 και να το παίξω. Άξιζε την προσμονή και με το παραπάνω. Το σενάριο (ολόκληρης της σειράς) είναι τόσο παρανοϊκό όσο και το αρρωστημένο μυαλό του Ιάπωνα δημιουργού του. Στο τέλος του MGS4, είχα μείνει με το στόμα ανοιχτό για περίπου ένα τέταρτο με το πώς κατέληξε η ιστορία.
God of War III (PS3):
Όπως και με τα παλιά Metal Gear Solid , είχα κάψει πολλά εγκεφαλικά κύτταρα με τα GoW 1 & 2. Οπότε έπρεπε να παίξω και το τελευταίο το οποίο είχα στα χέρια μου πριν κυκλοφορήσει στην Ελλάδα! Το πιο υπερπαραγωγικό παιχνίδι που έχω παίξει ποτέ! Με επικές μουσικές, θεούς, τιτάνες, πουτάνες, μυθικά τέρατα, σλασίδια, μπουνίδια, σπλατεριά, γκοριά και ατελείωτη δράση σε βαθμό εθισμού (no comments)! Ωστόσο από τα τρία GoW θεωρώ πως το πιο ολοκληρωμένο ήταν το 2ο της σειράς. Το τελευταίο ήταν οπωσδήποτε γαμάτο παιχνίδι αλλά ήταν ελαφρώς μονότονο και το τέλος του, το οποίο ταυτίζεται και με το τέλος της τριλογίας, είναι τουλάχιστον απογοητευτικό.
Batman: Arkham Asylum:
Το παιχνίδι αυτό το αγόρασα σχεδόν τυχαία. Δεν περίμενα να με εντυπωσιάσει καθόλου αφού ποτέ δε γούσταρα τους υπερήρωες των comics. Κι όμως, εκτός του το ότι το παιχνίδι έχει φοβερά ανατριχιαστική ατμόσφαιρα έχει και τεράστιο ενδιαφέρον αφού στην ουσία υπάρχουν τρεις διαφορετικοί τύποι παιξίματος αναλόγως της περίσταση. Υπάρχουν στιγμές που ο Batman πρέπει να περάσει απαρατήρητος από πλήθος χαζών οπλισμένων “thugs”. Άλλες φορές καλείται να λύσει κάποιον γρίφο που του έχει βάλει ο απόλυτα εκνευριστικός Edward Nigma. Άλλες φορές απλά πρέπει να σπάσει τα κεφάλια των ηλιθίων “thugs” με ένα απίστευτο gameplay το οποίο βασίζεται στο σωστό timing που χτυπάτε τα κουμπιά και το οποίο μόλις μάθετε καλά, θα θέλετε να δείρετε και τη γυναίκα σας!
StarCraft 2 (Windows 7 OS):
Το πρώτο trailer για αυτό το παιχνίδι το είδαμε πριν 4 χρόνια για να κυκλοφορήσει μόλις πριν από 3 μήνες. Εννοείται λοιπόν ότι ξόδεψα λεφτά από το υστέρημά μου για να το αγοράσω και να τελειώσω το campaign του σε 3 μερούλες. Ενδιαφέρουσα ιστοριούλα αλλά σίγουρα η συγκεκριμένη εταιρία μπορεί και καλύτερα. Βέβαια η ιστορία θα συνεχιστεί με άλλα δύο expansions τα οποία θα κυκλοφορήσουν του αγίου πούτσου ανήμερα αλλά μέχρι τότε θα το έχουμε ξεχάσει. Όλη η ουσία του StarCraft βρίσκεται στο battlenet, το οποίο έχει πάρει διαστάσεις θρησκείας για το συγκεκριμένο παιχνίδι. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι στο 70% των παρτίδων που έχω παίξει στο Battlenet, έχω σοδομιστεί βάναυσα! Αυτοί όμως είναι κατεστραμμένοι! Δεν έχουν ζωή! [sarcasm]. Anyway πολλοί υποστηρίζουν ότι το StarCraft 1 ήταν το καλύτερο RT-Strategy μέχρι να βγει το StarCraft 2. Εγώ ωστόσο διαφωνώ κάθετα αφού δε νομίζω ότι μπορεί να υπάρξει παιχνίδι στρατηγικής που να μπορεί να ξεπεράσει τα παιχνίδια της σειράς Total War. (ΑΚΟΥΤΕ ΜΙΚΡΟΙ ΤΑΠΕΙΝΟΙ ΑΨΥΧΟΙ ΚΟΡΕΑΤΕΣ?? ΣΤΟ MEDIEVAL ΣΑΣ ΠΗΔΑΩ!!!)
Uncharted 1 & 2 (PS3):
Πάρτε το Broken Sword και μετατρέψτε το σε ένα third person shooter με ατελείωτο πιστολίδι, πολύ τρέξιμο και ακροβατικά άλματα από μισογκρεμισμένες ταράτσες και τρένα που εκρήγνυνται! Πολύ όμορφα παιχνίδια και τα 2! Στο σενάριο και των δύο παιχνιδιών, ο τυχοδιώκτης Nathan Drake ψάχνει να βρει ένα χαμένο θησαυρό (διαφορετικό σε κάθε παιχνίδι). Στην αναζήτησή του βρίσκεται αντιμέτωπος με Σομαλούς πειρατές, Γιουγκοσλάβους μισθοφόρους, αρχαιοκάπηλους, ζόμπι και μεταλλαγμένους σπηλαιανθρώπους. Το Uncharted 2 έχει και πολύ ενδιαφέρον multiplayer στο οποίο σας πηδάω!
Αυτά είναι τα παιχνίδια τα οποία ευχαριστήθηκα περισσότερο τη περίοδο 2009-2010. Ωστόσο δεν είναι τα μοναδικά με τα οποία έβγαλα τα μάτια μου. Άλλα παιχνίδια τα οποία έπαιξα αλλά δε μου έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση είτε γιατί τα γνώριζα ήδη είτε γιατί δε με άρεσαν, είναι τα παρακάτω:
Overlord (PS3): Ψιλομπούρδα.
Kill Zone 2 (PS3): Πολύ καλό! Εξαιρετικά γραφικά!
Resistance 2 (PS3): Μέτριο.
Crisis (Windows 7 OS): Τέλεια γραφικά! Πολύ βαρύ για το σύστημα.
Star Wars Force Unleashed (PS3): Πολύ καλό!
Left 4 Dead 2 (Windows 7 OS): Για πολύ παπαρίλα!
Final Fantasy ΧΙΙΙ (PS3): Απογοήτευση.
Sid Meier’s Civilization Revolutions (PS3): Μεγάλη μαλακία!
Sid Meier’s Civilization 5 (Windows 7 OS): Εξαιρετικό αλλά τυπικό.
Medieval 2 Total War (Windows 7 OS): THE KING!!!
Red Faction Guerilla (PS3): Ψιλομπούρδα. Βαρέθηκα και το παράτησα.
Infamous (PS3): Το ίδιο με το από πάνω.
Devil may Cry 4 (PS3): Κοτσάνα!
Tekken 6 (PS3): Κλασσικό Tekken.
Burnout 2 (PS3): Αδιάφορο. Το παράτησα.
Υ.Γ: Κάποτε, πριν 5-6 χρόνια, όταν δούλευα για λίγο καιρό στο ΙΚΕΑ θυμάμαι έναν τύπο στρουμπουλό με χοντρά γυαλιά και μακριά μαλλιά, ο οποίος ήταν πολύ ήσυχος. Μια μέρα λοιπόν λίγο πριν τις 10 η ώρα το βράδυ όπου ήταν και η ώρα που σχολάγαμε, τον είδα να κοιτάει το ρολόι του και να λέει: “Επιτέλους σχολάμε! Πάω σπίτι να ακούσω Creator!”
Τον λυπήθηκα τόσο πολύ που σχεδόν τον μίσησα για το πόσο αξιοθρήνητος μου φάνηκε..
Πλέον είμαι σίγουρος ότι είμαι σε πολύ χειρότερη κατάσταση αξιοθρηνητότητας….
Τρίτη 9 Νοεμβρίου 2010
Resident evil 4, τα σπασε!!!
Λοιπόν λούληδες, ξέρω οτι ορισμένοι ίσως ήδη έχουν ξενερώσει από τον τίτλο, αλλά χέστηκα!
Μόλις είδα το καινούριο resident evil 3D και απλά κολογούσταρα!!! Η ταινία απλά γάμησε!!!
Είχα πάρα πολύ καιρό να δω ζομποταινία με άποψη. Γιατί είχε άποψη, ήταν απλό και φριχτό συγχρόνως, σαν ένα χέσιμο μετά από μπυροβραδιά. Η Umbrella τους είχε γαμήσει τη ζωή και εκεί που νόμιζες οτι τελικά οι καλοί γαμήσανε τους κακούς, ουπς! συγνώωωμηηη, να σου και άλλοι κακοί. Πολύ πιο κακοί!
Spoiler alert : 'Οσοι δεν έχουν δει την ταινία και θέλουν να τη δουν , τότε καλύτερα να πηδήξουν την παρακάτω παράγραφο!
Από τα 10 πρώτα λεπτά της ταινίας καύλωσα, λέω αυτή η ταινία θα γαμήσει. Πόση σφαίρα έπεσε, μυστικά υπόγιεα, έιχε και το 3D και τα σπαγε (σημείωση, η καλύτερη ταινία 3d από τις δύο που έχω δει μέχρι τώρα...) ζόμπι παντού και post-apocalyptic σκηνικά. Μετά στο L.A. στην κορυφή της ταράτσας της φυλακής...ε, όσοι έχουν παίξει left4dead κατάλαβαν!
Και το ενισχυμένο ζόμπι κλειδαράς που έσπασε την πόρτα ήταν κορυφαίο! Πολύ γέλιο! Άσε όταν ο γλίτζης παρτάκιας μουστακαλής που ήταν εκεί τους την έφερε και πήρε το αεροπλάνο άφησε μια 'κόκκινη γραμμή' στη ζομποθάλασσα από κάτω! Yeah!
Ήταν σαν το matrix, το kill-bill (μουνάρες με κατάνες), άλλες ζομποταινίες και φουτουρομινιμαλιές όλα μαζί! Και σαν videogame!!! Μακράν η καλύτερη χωρίς νόημα ταινία που έχω δει εδώ και πολύ καιρό.
Εκτός σχολιασμού η Milla, παναγία μου, φτου σου κοπελάρα μου για άλλη μια φορά!!!
Και resident evil 5??? Αν κρίνω από την μουνάρα super villain αφεντικο της umbrella που εμφανίζεται στο τέλος, τότε πάω να κλείσω εισιτήριο από τώρα!!
Αγαπητά μου παπάρια, λάτρεις και μη της ταινίας, περιμένω ελεεινό ξεκατίνιασμα και θάψιμο και συντροφικά μαχαιρώματα...
δικό σας!
Δευτέρα 8 Νοεμβρίου 2010
Ωραία... Και τώρα..
Σε κάθε εκλογική περίοδο, έχει πραγματικά ενδιαφέρον το να κάτσει κάποιος και να παρατηρήσει τις διάφορες διαφημιστικές αφίσες και τα φυλλάδια των διαφόρων υποψηφίων. Με ελάχιστη προσπάθεια θα διακρίνετε κάποια επικοινωνιακά "τρικάκια" τα οποία βασίζονται στο concept της «αλλαγής», της «ελπίδας», της «σταθερότητας» του «επιτέλους βρε αδερφέ» και πάει λέγοντας. Φωτεινά χρωματάκια και ανόητα λογοπαίγνια τα οποία προσωπικά πιστεύω ότι πρέπει να έχεις IQ κονσέρβας για να μπορέσουν να επηρεάσουν τη ψήφο σου. Ωστόσο οι ειδικοί του marketing κάτι θα ξέρουν (αν και αμφιβάλλω)…
Anyway, στις φετινές -ο θεός να τις κάνει- αυτοδιοικητικές εκλογές, παρατήρησα πως πολλοί (έως πάρα πολλοί) υποψήφιοι, χρησιμοποιούσαν το ίδιο.. “κόλπο” στις διαφημίσεις τους.
Η Αθήνα συνεχί-ΖΕΙ.
Η Γλυφάδα αλλά-ΖΕΙ.
Χαρά-ΖΟΥΜΕ καινούργια πορεία για τον Πειραιά.
Ταρά-ΖΟΥΜΕ την Τρόικα.
Ψηφί-ΖΟΥΜΕ την ελπίδα.
Φροντί-ΖΟΥΜΕ το περιβάλλον.
Βασί-ΖΟΥΜΕ, Χαρί-ΖΟΥΜΕ, Ελπί-ΖΟΥΜΕ, Καλπά-ΖΟΥΜΕ, Ραπί-ΖΟΥΜΕ, Ψωνί-ΖΟΥΜΕ, Τραβλί-ΖΟΥΜΕ Μαλά-ΖΟΥΜΕ, Χέ-ΖΟΥΜΕ κλπ...
"LAME!!"
Και αφού τελείωσε το πανηγυράκι του πρώτου γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών, με σύσσωμους όλους τους υποψηφίους να μας θυμίζουνε ότι είμαστε αρκετά ΖΩΝΤΑΝΟΙ ώστε να σηκώσουμε την κωλάρα μας και να πάμε να τους ψηφίσουμε, βρεθήκανε όλοι τους να μας λένε πόσο κερδισμένοι είναι!
Η αριστερά κέρδισε αφού αύξησε τα ποσοστά της!
Η ΝΔ κέρδισε αφού μείωσε στο 3% τη διαφορά της από την κυβέρνηση!
Το ΛΑΟΣ κέρδισε… γιατί έτσι του κάπνισε!
Ο Δημαράς κέρδισε αν και έχασε και παραιτείται κερδισμένος!
Η αποχή (40%!!!) κέρδισε αλλά και ποιος χέστηκε!
Το ΠΑΣΟΚ κέρδισε ενώ ταυτόχρονα κάποιο μέντιουμ είπε στον πρωθυπουργό ότι οι έλληνες θέλουν η κυβέρνηση να συνεχίσει το θεάρεστο έργο της!
Την ίδια στιγμή περιμένουμε ακόμα να μας ανακοινώσουνε (για τρίτη φορά μέσα σε ένα χρόνο) το “πραγματικό” έλλειμμα για το 2009 ενώ τα μαθηματικά δε βγαίνανε έτσι και αλλιώς για το έλλειμμα ως είχε. Βάζοντας καινούργιους φόρους και αφήνοντας ακόμα τη φοροδιαφυγή να οργιάζει. Αυξάνοντας το ΦΠΑ και αφήνοντας ακόμα τον καθένα να πουλάει ότι γουστάρει όσο γουστάρει. Χωρίς παραγωγή και ουσιαστική ανάπτυξη, μόνο με φόρους και περικοπές και ηλίθιους νόμους για το κάπνισμα και πράσινα καραγκιοζιλίκια που κάποιοι το λένε ανάπτυξη. Εμ, με κλανιές δε βάφονται τα αβγά...
Και τώρα...
Σάββατο 16 Οκτωβρίου 2010
Μακαρόνια με σάλτσα καρότο
Ξέρετε μου αρέσει πολύ να μαγειρεύω. Δεν έχω κανένα φοβερό ταλέντο ώστε να πάω στο Master Chef αλλά προσπαθώ να κάνω ότι μπορώ για να φτιάξω ένα νόστιμο φαΐ, άλλες φορές με επιτυχία και άλλες φορές με παταγώδη αποτυχία (βλ: ξεροφάσουλα στο φούρνο, καραμελοπατάτες, μους χοιρινό με πορτοκάλι και πουρέ πατάτας με φυστικοβούτυρο).
Ωστόσο το πιο συχνό φαγητό που φτιάχνω δεν είναι άλλο από τα μακαρόνια, όχι επειδή μου αρέσουν αλλά επειδή είναι ένα εύκολο και γρήγορο πιάτο. Μετά από εκατοντάδες διαφορετικές συλλήψεις που έχω υλοποιήσει για τη σάλτσα που συνοδεύει τα μακαρόνια, επιτέλους ανακάλυψα την απόλυτη σάλτσα! Είναι η καλύτερη που έχω σκεφτεί και έχω φτιάξει ποτέ! Είναι απλούστατη και τόσο γαμάτη ώστε να της αξίζει να γίνει post! Είναι η μητέρα όλων των σαλτσών! Είναι η σάλτσα ΚΑΡΟΤΟ!!!
Συνταγή για 2 άτομα
Υλικά:
• Ένα μεγάλο καρότο (ή δύο μεσαία ή τρία μικρά).
• Ένα μεσαίο κρεμμύδι (ή δύο μικρά ή μισό μεγάλο).
• Μία πορτοκαλί πιπεριά (να είναι ασορτί με το καρότο).
• Δύο κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο (ή έξι κουταλιές του καφέ).
• Ένα σφινοπότηρο λευκό κρασί (όχι κρασοπότηρο).
• Αλάτι – Πιπέρι (όχι πολύ γιατί θα επηρεάσει τη γλύκα του καρότου).
• Μία “τσιμπιά” κρόκο Κοζάνης (το γνωστό “σουφράν”).
• Μία “τσιμπιά” ρίγανη (αν θέλετε).
• Μισό ποτήρι νερό (μόνο το νερό).
Εκτέλεση:
Παίρνουμε το καρότο και το ξεφλουδίζουμε. Αμέσως μετά το τρίβουμε στον τρίφτη από την πλευρά που φτιάχνει τα πολύ ψιλά κομματάκια. Κρατάμε το τριμμένο μας καρότο σε ένα μπολάκι. Κόβουμε το κρεμμύδι και την πιπεριά με το μαχαίρι σε κομματάκια. Στο σκεύος που θα φτιάξουμε τη σάλτσα ρίχνουμε το ελαιόλαδο και το αφήνουμε να κάψει. Μόλις γίνει αυτό ρίχνουμε μέσα το κρεμμύδι και την πιπεριά και τα σοτάρουμε. Μετά σβήνουμε το κρεμμύδι και τη πιπεριά με το λευκό κρασί. Ρίχνουμε το τριμμένο καρότο στο σκεύος και ανακατεύουμε. Προσθέτουμε το αλατοπίπερο και το σουφράν. Ρίχνουμε και το μισό ποτήρι νερό και το αφήνουμε να βράσει για 6-7 λεπτά! Μόλις αποβράσει, αν θέλετε, προσθέστε λίγη ρίγανη (τη ρίγανη τη βάζουμε πάντα στο τέλος για να μη πικρίσει).
Έτοιμη η σάλτσα μας!
Φαντάζομαι ότι θα ξέρετε πως βράζονται τα μακαρόνια οπότε δε σας λέω. Τρίψτε και λίγο τυρί γραβιέρα (ναι.. η γραβιέρα είναι τυρί και ΟΧΙ κασέρι βλάκες) και ρίξτε το από πάνω. Ο κρόκος Κοζάνης (σουφράν) είναι πολύ σημαντική προσθήκη! Θα βρείτε εύκολα σε οποιοδήποτε super-market. Συνοδεύστε το γεύμα σας με ένα ποτήρι λευκό κρασί.
Καλή όρεξη!
Ωστόσο το πιο συχνό φαγητό που φτιάχνω δεν είναι άλλο από τα μακαρόνια, όχι επειδή μου αρέσουν αλλά επειδή είναι ένα εύκολο και γρήγορο πιάτο. Μετά από εκατοντάδες διαφορετικές συλλήψεις που έχω υλοποιήσει για τη σάλτσα που συνοδεύει τα μακαρόνια, επιτέλους ανακάλυψα την απόλυτη σάλτσα! Είναι η καλύτερη που έχω σκεφτεί και έχω φτιάξει ποτέ! Είναι απλούστατη και τόσο γαμάτη ώστε να της αξίζει να γίνει post! Είναι η μητέρα όλων των σαλτσών! Είναι η σάλτσα ΚΑΡΟΤΟ!!!
Συνταγή για 2 άτομα
Υλικά:
• Ένα μεγάλο καρότο (ή δύο μεσαία ή τρία μικρά).
• Ένα μεσαίο κρεμμύδι (ή δύο μικρά ή μισό μεγάλο).
• Μία πορτοκαλί πιπεριά (να είναι ασορτί με το καρότο).
• Δύο κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο (ή έξι κουταλιές του καφέ).
• Ένα σφινοπότηρο λευκό κρασί (όχι κρασοπότηρο).
• Αλάτι – Πιπέρι (όχι πολύ γιατί θα επηρεάσει τη γλύκα του καρότου).
• Μία “τσιμπιά” κρόκο Κοζάνης (το γνωστό “σουφράν”).
• Μία “τσιμπιά” ρίγανη (αν θέλετε).
• Μισό ποτήρι νερό (μόνο το νερό).
Εκτέλεση:
Παίρνουμε το καρότο και το ξεφλουδίζουμε. Αμέσως μετά το τρίβουμε στον τρίφτη από την πλευρά που φτιάχνει τα πολύ ψιλά κομματάκια. Κρατάμε το τριμμένο μας καρότο σε ένα μπολάκι. Κόβουμε το κρεμμύδι και την πιπεριά με το μαχαίρι σε κομματάκια. Στο σκεύος που θα φτιάξουμε τη σάλτσα ρίχνουμε το ελαιόλαδο και το αφήνουμε να κάψει. Μόλις γίνει αυτό ρίχνουμε μέσα το κρεμμύδι και την πιπεριά και τα σοτάρουμε. Μετά σβήνουμε το κρεμμύδι και τη πιπεριά με το λευκό κρασί. Ρίχνουμε το τριμμένο καρότο στο σκεύος και ανακατεύουμε. Προσθέτουμε το αλατοπίπερο και το σουφράν. Ρίχνουμε και το μισό ποτήρι νερό και το αφήνουμε να βράσει για 6-7 λεπτά! Μόλις αποβράσει, αν θέλετε, προσθέστε λίγη ρίγανη (τη ρίγανη τη βάζουμε πάντα στο τέλος για να μη πικρίσει).
Έτοιμη η σάλτσα μας!
Φαντάζομαι ότι θα ξέρετε πως βράζονται τα μακαρόνια οπότε δε σας λέω. Τρίψτε και λίγο τυρί γραβιέρα (ναι.. η γραβιέρα είναι τυρί και ΟΧΙ κασέρι βλάκες) και ρίξτε το από πάνω. Ο κρόκος Κοζάνης (σουφράν) είναι πολύ σημαντική προσθήκη! Θα βρείτε εύκολα σε οποιοδήποτε super-market. Συνοδεύστε το γεύμα σας με ένα ποτήρι λευκό κρασί.
Καλή όρεξη!
Τετάρτη 13 Οκτωβρίου 2010
Απόγονος των μυθικών Ατλάντων ο Διονύσης , ευρήματα στη Θάσο εξηγούν επιτέλους το μυστήριο της εξαιρετικής του εφυίας ! Πόσες πληροφορίες να έχουν ενσωματωθεί στο πολύτιμο DNA του;
Είναι οι ψαλίγκουρες μια νέα φυλή υπερανθρώπων ;
Το μυστικό γύρω από την παπαρόπιτα και άλλες αποκαλύψες στη συνέντευξη που θα δώσει αποκλειστικά στο ppr!
Είναι οι ψαλίγκουρες μια νέα φυλή υπερανθρώπων ;
Το μυστικό γύρω από την παπαρόπιτα και άλλες αποκαλύψες στη συνέντευξη που θα δώσει αποκλειστικά στο ppr!
Eco - trends
Πρόσφατα παρατήρησα ότι εννιά στα δέκα mails που λαμβάνω όταν είμαι στο γραφείο, έχουν στο τέλος για υπογραφή την προσβλητική επιγραφή "think before you print", η οποία συνήθως συνοδεύεται και από ένα χαζούλικο σχεδιάκι ενός δέντρου ή από το σήμα που συμβολίζει την ανακύκλωση ή από κάτι άλλο eco-wised τέλος πάντων. Τώρα, ο λόγος που χαρακτηρίζω την επιγραφή αυτή ως προσβλητική είναι γιατί δεν γουστάρω να μου λέει ο κάθε τυχάρπαστος τι να "think" και πότε να "think". Πόσο μάλλον όταν μου το λέει μέσω ενός αυτοματοποιημένου τρόπου.
_
"Αγαπητέ κύριε frontman
Blah blah blah.. blah blah.. blah blah blah. Blah blah blah.. blah blah.. blah blah blah. Blah blah blah.. blah blah.. blah blah blah.
Για οποιαδήποτε διευκρίνιση blah blah blah….
Ευχαριστώ!
Χ. Παπάρας
Think before you print!"
-
Έ άντε ρε και FUCK! Ποιος σου είπε ότι θέλω να εκτυπώσω τη μαλακιάρα που μου έστειλες;;;!
Από την άλλη, υπάρχει ένα τεράστιο πλήθος βλαμμένων businessmen/women που απλά “δε γουστάρουν” τα ηλεκτρονικά έγγραφα και κάθονται και εκτυπώνουν την κάθε βλακεία για να τη διαβάσουν μισή φορά και μετά να τη παραχώσουν σε κάποιο συρτάρι για να καταλήξει στα σκουπίδια μετά από λίγο καιρό. SO FUCKING WHAT?! Η εξυπνακίστικη "show off" υπογραφή-επιγραφή θα αποτρέψει τον βλαμμένο από το να το κάνει; Ξέρετε πόσες εκτυπωμένες κόλες χαρτί έχω περιμαζέψει οι οποίες γράφουν στο κάτω μέρος τους "think before you print"; Και στο κάτω κάτω αν καθότανε κάποιος να κάνει μία εμπεριστατωμένη ανάλυση για το ποιος είναι ο οικολογικότερος τρόπος για την ανταλλαγή αρχείων, θα έπρεπε να κάτσει να υπολογίσει και το πόσες κιλοβατώρες χρειάζονται για την ανάγνωση/επεξεργασία ενός ηλεκτρονικού αρχείου! Το οποίο μπορεί φυσικά και να χρειαστεί να μεταβιβαστεί σε πολλούς υπολογιστές ταυτόχρονα! Πόσος λιθάνθρακας θα καεί άραγε στο εργοστάσιο της Πτολεμαΐδας προκειμένου να διαβάσετε το ολόλευκο αρχείο σας στον ενεργοβόρο υπολογιστή σας;;; Εεε;; Το έχετε σκεφτεί ποτέ αυτό εξυπνάκιδες;; Ή μήπως είδατε την υπογραφή αυτή από κάποιον άλλο εξυπνάκια και το βρήκατε "cool enough" ώστε να τη κάνετε και δική σας; Αυτή είναι η συμβολή σας προς το φυσικό περιβάλλον; Γιατί δε στέλνετε κανά ποιο χρήσιμο κοινωνικό μήνυμα όπως "drugs can kill you" ή "use a condom"…;
Μια φορά, βρισκόμουνα στη Πανεπιστημίου περιμένοντας να περάσει κάποιο ταξί. Μόλις τελικά βρήκα ταξί, λίγο πριν μπω μέσα, τόλμησα να πετάξω το τσιγάρο που μέχρι τότε κάπνιζα στο δρόμο. Εκείνη την ώρα πέρασε δίπλα από το ταξί ένα μηχανάκι με ένα αρσενικό τσόκαρο το οποίο μου ξεφώνισε με ύφος: "Δεν είναι τασάκι κύριέ μου ο δρόμος!" και αμέσως έφυγε ικανοποιημένος που μου την είπε.
Χμ… OK! Δεν πετάμε σκουπίδια στο δρόμο. Το καταλαβαίνω απόλυτα και η αλήθεια είναι ότι δεν πετάω σκουπίδια στο δρόμο ΕΚΤΟΣ από τα αποτσίγαρά μου! Στο κάτω κάτω το κάπνισμα απαγορεύτηκε σε όλους τους κλειστούς δημόσιους χώρους και μόνο στο δρόμο μπορώ να καπνίσω. Οπότε μπορεί να μην είναι τασάκι ο δρόμος αλλά στο δρόμο δεν έχει τασάκια. Επίσης ο δήμος αθηναίων έχει πολλούς οδοκαθαριστές (ίσως πάρα πολλούς) και δε ξέρω πόσα από εκείνα τα αμαξάκια με τις παρκετέζες στο πλάι που καθαρίζουν το οδόστρωμα. Και από ότι φαίνεται κάνουν πολύ καλά τη δουλειά τους, γιατί αν δε τη κάνανε τότε η Πανεπιστημίου και όλο το κέντρο της Αθήνας θα ήταν ένα ατελείωτο χαλί από αποτσίγαρα, σκουπίδια και σκατά! Αυτά θα έλεγα στον κύριο αυτόν αν δεν εξαφανιζότανε με τη μηχανή του και αν φυσικά είχα τη δέουσα ψυχραιμία ώστε να μη του πετάξω χλέπα στη μάπα. Επίσης θα τον ρώταγα αν τον απασχολεί καθόλου το γεγονός ότι στην Ελλάδα, η τρανή πλειοψηφία των ανακυκλώσιμων σκουπιδιών καταλήγει μαζί με τα υπόλοιπα σκουπίδια στις χωματερές, κάτι το οποίο έχει κοστίσει στο ελληνικό δημόσιο εκατομμύρια ευρώ από τα πρόστιμα που καλείται να καταβάλει. Αν τον ενδιαφέρει το ότι η τρανή πλειοψηφία της ενέργειας που παράγεται στην Ελλάδα προέρχεται από τη καύση λιθάνθρακα. Αν έχει σκεφτεί ποτέ ότι η τρανή πλειοψηφία των τροφών που καταναλώνει είναι μεταλλαγμένη ή ορμονιασμένη ή γαμημένη γενικότερα!
Τον τελευταίο καιρό με έχει πιάσει κάτι και μαζεύω αυτή τη συλλογή με τα ζωύφια. Σχολιάστε το όπως θέλετε – αδιαφορώ! Πάντα μου άρεσαν τα έντομα και οι αραχνίδες και αφού αγόρασα τα τρία πρώτα τεύχη, θα αγοράσω και τα υπόλοιπα! Κι όμως κάποιοι του οικείου μου περιβάλλοντος (5 στον αριθμό) μου την είπαν επειδή τα ζωάκια αυτά θυσιάστηκαν μέσα στη τεχνητή ρητίνη για να γίνουν διακοσμητικά στο σπίτι μου. Μάλιστα….
Δε θέλω να προβάλω σαν επιχείρημα τη διευκρίνιση που έχει το περιοδικό από πίσω - δηλαδή το ότι τα ζωύφια προέρχονται από ειδικές φάρμες και δεν απειλούνται με εξαφάνιση κλπ. Απλά αναρωτιέμαι πόσα μυρμηγκάκια έχει σκοτώσει ο καθένας από εμάς πετώντας το νερό με τη χλωρίνη με την οποία μόλις σφουγγάρισε στο σιφόνι. Πόσες αραχνούλες τα κακάρωσαν από την ατμοσφαιρική ρύπανση που προκαλούν τα οχήματά μας. Πόσες ακριδούλες δηλητηριάστηκαν τρώγοντας τροφή ποτισμένη με ανθρώπινο φυτοφάρμακο. Και πόσοι ψαλίγκουρες γενικότερα δε πρόλαβαν καν να γεννηθούν εξαιτίας του απλού, αθώου και καθημερινού τρόπου ζωής μας. Οπότε μη μου σπάτε τον πούτσο με τις ενοχικές σας μαλακίες επειδή μαζεύω αυτά τα….. πουτσοέντομα τέλοσπάντων..!
Έχω λοιπόν βάσιμες υποψίες ότι έχω πέσει θύμα κατ’ εξακολούθηση μιας -και καλά- οικολογικής λόξας που έχει πιάσει τα τελευταία χρόνια τους νεοέλληνες -και γενικότερα τους ευρωπαίους.
"Είμαστε οικολόγοι! Πετάμε τα σκουπίδια μας στην ανακύκλωση! Φυτεύουμε δεντράκια στις καμένες δασικές εκτάσεις! Δεν πετάμε τα τσιγάρα μας χάμω (για την ακρίβεια κόβουμε το κάπνισμα τελείως)! Αγοράζουμε βιολογικά τρόφιμα! Δεν εκτυπώνουμε ποτέ χαρτί εκτός και αν είναι απόλυτη ανάγκη (υψίστης εθνικής σημασίας)! Παίρνουμε πράσινα δάνεια και φτιάχνουμε πράσινα σπίτια! Φοράμε οικολογικά ρούχα! Χρησιμοποιούμε οικολογική βενζίνη! Γράφουμε σε οικολογικά τετράδια! Διαβάζουμε οικολογικά περιοδικά! Παρακολουθούμε οικολογικά τηλεοπτικά προγράμματα! Μασάμε οικολογικές μαστίχες! Χέζουμε σε οικολογικές χέστρες! Βλέπουμε οικολογικές τσόντες! Γαμάμε οικολογικές πουτάνες (με οικολογικές καπότες) κλπ κλπ!"
Και το χειρότερο από όλα είναι ότι αν δε κάνεις και ΕΣΥ κάτι από τα παραπάνω, τότε είσαι και ΕΣΥ ένα κομμάτι του καρκίνου που έφτιαξε η ανθρωπότητα και που καταστρέφει τον πλανήτη και σκοτώνει τη βιόσφαιρα! Τα παιδιά σου θα υποφέρουν καθώς θα αργοπεθαίνουν από το global warming και από τα τοξικά αέρια που εσύ παρήγαγες! ΝΤΡΟΠΗ ΣΟΥ!
Έ άντε και FUCK again!
Αυτού του είδους η "οικολογική συνείδηση" δεν είναι τίποτα άλλο από ακόμα ένα ρεύμα μόδας. Κάτι παρόμοιο με τις μοδάτες καμπάνιες για τα παιδάκια της Αφρικής (τις οποίες ο Sacha Baron Cohen σατιρίζει επιτυχημένα με ξεκαρδιστικό τρόπο στη ταινία Bruno). Έτσι λοιπόν ξαφνικά, άρχισαν να ξεφυτρώνουν οικολογικά ρούχα με οικολογικά μηνύματα! Ρούχα κάθε είδους! Από οικολογικά βρακάκια μέχρι οικολογικές γούνες! Και όπως κάθε επιτυχημένη μπουρδάκλα που έχει ξεράσει ο κόσμος της μόδας έτσι και η eco-fashion κατάφερε να κατακτήσει τον πλανήτη και να καθορίσει τρόπους ζωής! Επιφανειακά πάντα όμως, όπως οτιδήποτε fashion-wised και πάντα αποφέροντας τα ανάλογα κέρδη σε κάποιους! Μετά τα οικολογικά βρακιά λοιπόν, δεν άργησε να ακολουθήσει η εμπορική επιτυχία και άλλων eco-products! Καύσιμα, αυτοκίνητα, τετράδια, ρούχα, απορρυπαντικά, τρόφιμα, ποτήρια, μολύβια, μπρελόκ και ένα σωρό οικολογικά σκατά! Το κλειδί της επιτυχίας ήταν το "inception" ότι αν χρησιμοποιείς οικολογικά προϊόντα τα παιδιά σου δε θα πεθάνουν από πνιγμό που θα έχει προκληθεί από κάποια εσωτερική αιμορραγία στα ζωτικά τους όργανα στο κοντινό μέλλον ενώ ταυτόχρονα βοηθάς και τα ζωάκια του κόσμου! Συγκεκριμένα τα γλυκούλικα ταλαιπωρημένα χνουδωτά ζωάκια με τα λυπημένα υγρά ματάκια. Και έτσι η βιομηχανία της "οικολογίας" έγινε σε χρόνο "dt" εξαιρετικά κερδοφόρα! Μάλιστα δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι σε γενικές γραμμές τα οικολογικά προϊόντα όπως και τα βιολογικά τρόφιμα είναι πανάκριβα!
"Ααα! Προκειμένου να είναι η συνείδηση μου ήσυχη, θα τα σκάσω τα λεφτά! Και μετά θα πάω να φυτέψω με τον ΣΚΑΪ ραδίκια στη Πάρνηθα."
Έ σκάστα και σκάσε!
Το φυσικό περιβάλλον είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό θέμα για να είναι ακόμα ένα trend της εποχής. Και όπως σχεδόν κάθε σημαντικό ζήτημα που αφορά όλους, έτσι και η προστασία του είναι ζήτημα ΠΟ-ΛΙ-ΤΙ-ΚΟ! Εννοείται ότι αυτό είναι κάτι που απέχει έτη φωτός από κάτι "πράσινες πολιτικές" τύπου ΠΑΣΟΚ!
Ωστόσο το θλιβερό της υπόθεσης είναι ότι στην ουσία δεν υπάρχει καμία οικολογική τεχνολογία. Απλά υπάρχουν τεχνολογίες λιγότερο επιβαρυντικές για το περιβάλλον σε σχέση με άλλες. Από εκεί και έπειτα υπάρχουν παράγοντες οι οποίοι καθορίζουν τη κάθε περίσταση για το κατά πόσο μια τεχνολογική εφαρμογή είναι συμφέρουσα ή όχι. Είναι λοιπόν στο χέρι της πολιτείας, είτε σε επίπεδο χώρας είτε σε παγκόσμιο επίπεδο, η αξιολόγηση και η εφαρμογή της. Η τεχνολογία και η χρήση της στη καθημερινότητά μας είναι αυτή που καλουπώνει τον τρόπο ζωής μας και όχι τα ηθικολογικά χαζοtrends. Αν λοιπόν κυριαρχεί η οικονομική πολιτική έναντι της οικολογικής –όπως και ισχύει στον καπιταλισμό, η κατάσταση δε βελτιώνεται από κανένα "οικολογικό" χάιπ!
Print before you think!
_
"Αγαπητέ κύριε frontman
Blah blah blah.. blah blah.. blah blah blah. Blah blah blah.. blah blah.. blah blah blah. Blah blah blah.. blah blah.. blah blah blah.
Για οποιαδήποτε διευκρίνιση blah blah blah….
Ευχαριστώ!
Χ. Παπάρας
Think before you print!"
-
Έ άντε ρε και FUCK! Ποιος σου είπε ότι θέλω να εκτυπώσω τη μαλακιάρα που μου έστειλες;;;!
Από την άλλη, υπάρχει ένα τεράστιο πλήθος βλαμμένων businessmen/women που απλά “δε γουστάρουν” τα ηλεκτρονικά έγγραφα και κάθονται και εκτυπώνουν την κάθε βλακεία για να τη διαβάσουν μισή φορά και μετά να τη παραχώσουν σε κάποιο συρτάρι για να καταλήξει στα σκουπίδια μετά από λίγο καιρό. SO FUCKING WHAT?! Η εξυπνακίστικη "show off" υπογραφή-επιγραφή θα αποτρέψει τον βλαμμένο από το να το κάνει; Ξέρετε πόσες εκτυπωμένες κόλες χαρτί έχω περιμαζέψει οι οποίες γράφουν στο κάτω μέρος τους "think before you print"; Και στο κάτω κάτω αν καθότανε κάποιος να κάνει μία εμπεριστατωμένη ανάλυση για το ποιος είναι ο οικολογικότερος τρόπος για την ανταλλαγή αρχείων, θα έπρεπε να κάτσει να υπολογίσει και το πόσες κιλοβατώρες χρειάζονται για την ανάγνωση/επεξεργασία ενός ηλεκτρονικού αρχείου! Το οποίο μπορεί φυσικά και να χρειαστεί να μεταβιβαστεί σε πολλούς υπολογιστές ταυτόχρονα! Πόσος λιθάνθρακας θα καεί άραγε στο εργοστάσιο της Πτολεμαΐδας προκειμένου να διαβάσετε το ολόλευκο αρχείο σας στον ενεργοβόρο υπολογιστή σας;;; Εεε;; Το έχετε σκεφτεί ποτέ αυτό εξυπνάκιδες;; Ή μήπως είδατε την υπογραφή αυτή από κάποιον άλλο εξυπνάκια και το βρήκατε "cool enough" ώστε να τη κάνετε και δική σας; Αυτή είναι η συμβολή σας προς το φυσικό περιβάλλον; Γιατί δε στέλνετε κανά ποιο χρήσιμο κοινωνικό μήνυμα όπως "drugs can kill you" ή "use a condom"…;
{----}
Μια φορά, βρισκόμουνα στη Πανεπιστημίου περιμένοντας να περάσει κάποιο ταξί. Μόλις τελικά βρήκα ταξί, λίγο πριν μπω μέσα, τόλμησα να πετάξω το τσιγάρο που μέχρι τότε κάπνιζα στο δρόμο. Εκείνη την ώρα πέρασε δίπλα από το ταξί ένα μηχανάκι με ένα αρσενικό τσόκαρο το οποίο μου ξεφώνισε με ύφος: "Δεν είναι τασάκι κύριέ μου ο δρόμος!" και αμέσως έφυγε ικανοποιημένος που μου την είπε.
Χμ… OK! Δεν πετάμε σκουπίδια στο δρόμο. Το καταλαβαίνω απόλυτα και η αλήθεια είναι ότι δεν πετάω σκουπίδια στο δρόμο ΕΚΤΟΣ από τα αποτσίγαρά μου! Στο κάτω κάτω το κάπνισμα απαγορεύτηκε σε όλους τους κλειστούς δημόσιους χώρους και μόνο στο δρόμο μπορώ να καπνίσω. Οπότε μπορεί να μην είναι τασάκι ο δρόμος αλλά στο δρόμο δεν έχει τασάκια. Επίσης ο δήμος αθηναίων έχει πολλούς οδοκαθαριστές (ίσως πάρα πολλούς) και δε ξέρω πόσα από εκείνα τα αμαξάκια με τις παρκετέζες στο πλάι που καθαρίζουν το οδόστρωμα. Και από ότι φαίνεται κάνουν πολύ καλά τη δουλειά τους, γιατί αν δε τη κάνανε τότε η Πανεπιστημίου και όλο το κέντρο της Αθήνας θα ήταν ένα ατελείωτο χαλί από αποτσίγαρα, σκουπίδια και σκατά! Αυτά θα έλεγα στον κύριο αυτόν αν δεν εξαφανιζότανε με τη μηχανή του και αν φυσικά είχα τη δέουσα ψυχραιμία ώστε να μη του πετάξω χλέπα στη μάπα. Επίσης θα τον ρώταγα αν τον απασχολεί καθόλου το γεγονός ότι στην Ελλάδα, η τρανή πλειοψηφία των ανακυκλώσιμων σκουπιδιών καταλήγει μαζί με τα υπόλοιπα σκουπίδια στις χωματερές, κάτι το οποίο έχει κοστίσει στο ελληνικό δημόσιο εκατομμύρια ευρώ από τα πρόστιμα που καλείται να καταβάλει. Αν τον ενδιαφέρει το ότι η τρανή πλειοψηφία της ενέργειας που παράγεται στην Ελλάδα προέρχεται από τη καύση λιθάνθρακα. Αν έχει σκεφτεί ποτέ ότι η τρανή πλειοψηφία των τροφών που καταναλώνει είναι μεταλλαγμένη ή ορμονιασμένη ή γαμημένη γενικότερα!
{----}
Τον τελευταίο καιρό με έχει πιάσει κάτι και μαζεύω αυτή τη συλλογή με τα ζωύφια. Σχολιάστε το όπως θέλετε – αδιαφορώ! Πάντα μου άρεσαν τα έντομα και οι αραχνίδες και αφού αγόρασα τα τρία πρώτα τεύχη, θα αγοράσω και τα υπόλοιπα! Κι όμως κάποιοι του οικείου μου περιβάλλοντος (5 στον αριθμό) μου την είπαν επειδή τα ζωάκια αυτά θυσιάστηκαν μέσα στη τεχνητή ρητίνη για να γίνουν διακοσμητικά στο σπίτι μου. Μάλιστα….
Δε θέλω να προβάλω σαν επιχείρημα τη διευκρίνιση που έχει το περιοδικό από πίσω - δηλαδή το ότι τα ζωύφια προέρχονται από ειδικές φάρμες και δεν απειλούνται με εξαφάνιση κλπ. Απλά αναρωτιέμαι πόσα μυρμηγκάκια έχει σκοτώσει ο καθένας από εμάς πετώντας το νερό με τη χλωρίνη με την οποία μόλις σφουγγάρισε στο σιφόνι. Πόσες αραχνούλες τα κακάρωσαν από την ατμοσφαιρική ρύπανση που προκαλούν τα οχήματά μας. Πόσες ακριδούλες δηλητηριάστηκαν τρώγοντας τροφή ποτισμένη με ανθρώπινο φυτοφάρμακο. Και πόσοι ψαλίγκουρες γενικότερα δε πρόλαβαν καν να γεννηθούν εξαιτίας του απλού, αθώου και καθημερινού τρόπου ζωής μας. Οπότε μη μου σπάτε τον πούτσο με τις ενοχικές σας μαλακίες επειδή μαζεύω αυτά τα….. πουτσοέντομα τέλοσπάντων..!
{----}
Έχω λοιπόν βάσιμες υποψίες ότι έχω πέσει θύμα κατ’ εξακολούθηση μιας -και καλά- οικολογικής λόξας που έχει πιάσει τα τελευταία χρόνια τους νεοέλληνες -και γενικότερα τους ευρωπαίους.
"Είμαστε οικολόγοι! Πετάμε τα σκουπίδια μας στην ανακύκλωση! Φυτεύουμε δεντράκια στις καμένες δασικές εκτάσεις! Δεν πετάμε τα τσιγάρα μας χάμω (για την ακρίβεια κόβουμε το κάπνισμα τελείως)! Αγοράζουμε βιολογικά τρόφιμα! Δεν εκτυπώνουμε ποτέ χαρτί εκτός και αν είναι απόλυτη ανάγκη (υψίστης εθνικής σημασίας)! Παίρνουμε πράσινα δάνεια και φτιάχνουμε πράσινα σπίτια! Φοράμε οικολογικά ρούχα! Χρησιμοποιούμε οικολογική βενζίνη! Γράφουμε σε οικολογικά τετράδια! Διαβάζουμε οικολογικά περιοδικά! Παρακολουθούμε οικολογικά τηλεοπτικά προγράμματα! Μασάμε οικολογικές μαστίχες! Χέζουμε σε οικολογικές χέστρες! Βλέπουμε οικολογικές τσόντες! Γαμάμε οικολογικές πουτάνες (με οικολογικές καπότες) κλπ κλπ!"
Και το χειρότερο από όλα είναι ότι αν δε κάνεις και ΕΣΥ κάτι από τα παραπάνω, τότε είσαι και ΕΣΥ ένα κομμάτι του καρκίνου που έφτιαξε η ανθρωπότητα και που καταστρέφει τον πλανήτη και σκοτώνει τη βιόσφαιρα! Τα παιδιά σου θα υποφέρουν καθώς θα αργοπεθαίνουν από το global warming και από τα τοξικά αέρια που εσύ παρήγαγες! ΝΤΡΟΠΗ ΣΟΥ!
Έ άντε και FUCK again!Αυτού του είδους η "οικολογική συνείδηση" δεν είναι τίποτα άλλο από ακόμα ένα ρεύμα μόδας. Κάτι παρόμοιο με τις μοδάτες καμπάνιες για τα παιδάκια της Αφρικής (τις οποίες ο Sacha Baron Cohen σατιρίζει επιτυχημένα με ξεκαρδιστικό τρόπο στη ταινία Bruno). Έτσι λοιπόν ξαφνικά, άρχισαν να ξεφυτρώνουν οικολογικά ρούχα με οικολογικά μηνύματα! Ρούχα κάθε είδους! Από οικολογικά βρακάκια μέχρι οικολογικές γούνες! Και όπως κάθε επιτυχημένη μπουρδάκλα που έχει ξεράσει ο κόσμος της μόδας έτσι και η eco-fashion κατάφερε να κατακτήσει τον πλανήτη και να καθορίσει τρόπους ζωής! Επιφανειακά πάντα όμως, όπως οτιδήποτε fashion-wised και πάντα αποφέροντας τα ανάλογα κέρδη σε κάποιους! Μετά τα οικολογικά βρακιά λοιπόν, δεν άργησε να ακολουθήσει η εμπορική επιτυχία και άλλων eco-products! Καύσιμα, αυτοκίνητα, τετράδια, ρούχα, απορρυπαντικά, τρόφιμα, ποτήρια, μολύβια, μπρελόκ και ένα σωρό οικολογικά σκατά! Το κλειδί της επιτυχίας ήταν το "inception" ότι αν χρησιμοποιείς οικολογικά προϊόντα τα παιδιά σου δε θα πεθάνουν από πνιγμό που θα έχει προκληθεί από κάποια εσωτερική αιμορραγία στα ζωτικά τους όργανα στο κοντινό μέλλον ενώ ταυτόχρονα βοηθάς και τα ζωάκια του κόσμου! Συγκεκριμένα τα γλυκούλικα ταλαιπωρημένα χνουδωτά ζωάκια με τα λυπημένα υγρά ματάκια. Και έτσι η βιομηχανία της "οικολογίας" έγινε σε χρόνο "dt" εξαιρετικά κερδοφόρα! Μάλιστα δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι σε γενικές γραμμές τα οικολογικά προϊόντα όπως και τα βιολογικά τρόφιμα είναι πανάκριβα!
"Ααα! Προκειμένου να είναι η συνείδηση μου ήσυχη, θα τα σκάσω τα λεφτά! Και μετά θα πάω να φυτέψω με τον ΣΚΑΪ ραδίκια στη Πάρνηθα."
Έ σκάστα και σκάσε!
Το φυσικό περιβάλλον είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό θέμα για να είναι ακόμα ένα trend της εποχής. Και όπως σχεδόν κάθε σημαντικό ζήτημα που αφορά όλους, έτσι και η προστασία του είναι ζήτημα ΠΟ-ΛΙ-ΤΙ-ΚΟ! Εννοείται ότι αυτό είναι κάτι που απέχει έτη φωτός από κάτι "πράσινες πολιτικές" τύπου ΠΑΣΟΚ!
Ωστόσο το θλιβερό της υπόθεσης είναι ότι στην ουσία δεν υπάρχει καμία οικολογική τεχνολογία. Απλά υπάρχουν τεχνολογίες λιγότερο επιβαρυντικές για το περιβάλλον σε σχέση με άλλες. Από εκεί και έπειτα υπάρχουν παράγοντες οι οποίοι καθορίζουν τη κάθε περίσταση για το κατά πόσο μια τεχνολογική εφαρμογή είναι συμφέρουσα ή όχι. Είναι λοιπόν στο χέρι της πολιτείας, είτε σε επίπεδο χώρας είτε σε παγκόσμιο επίπεδο, η αξιολόγηση και η εφαρμογή της. Η τεχνολογία και η χρήση της στη καθημερινότητά μας είναι αυτή που καλουπώνει τον τρόπο ζωής μας και όχι τα ηθικολογικά χαζοtrends. Αν λοιπόν κυριαρχεί η οικονομική πολιτική έναντι της οικολογικής –όπως και ισχύει στον καπιταλισμό, η κατάσταση δε βελτιώνεται από κανένα "οικολογικό" χάιπ!
Print before you think!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)